SULTAN MAHMUDUN ADAĞI VE TEREDDÜTÜ

Çok kalabalık olan Hint ordusuyla savaşa tutuşan Sultan Mahmut'un içi sıkıldı, rahatsız oldu.O gün bir adakta bulundu:"Eğer bu orduya karşı zafer kazanırsam, buradan elde edeceğim bütün ganimetleri fakirlere dağıtacağım"Sultan Mahmut savaşı kazandı.çok fazla ganimet ele geçti.Adamlarını çağırdı ve bu ganimetleri yoksullara dağıtın! çünkü savaştan önce Allah'a adakta bulundum şimdi ahdime vefa etmem lazım"dedi.Herkes şaşırdı."Bu kadar mal ve altın bir avuç dünyadan habersiz yoksula nasıl verilir.Ya askerlere ver ki düşmana karşı daha çok kin bellesinler veya emret hazineye götürsünler"dediler.Padişahın kafası karıştı ,ganimet dağıtıp dağıtmamak hususunda tereddüde düştü.Ebu Hüseyin adında çok zeki  ve cesur bir meczup vardı.askerlerin arasında onu gören padişah yanına çağırttı.Kendi kendine dedi ki:"O meczuba sorayım ve o ne derse yapayım  çünkü o askerlerden de padişahtan da azattır ve her neyi söylerse garazsız söyler"Sultan o meczubu çağırdı ,olayı kendisine anlattı.Meczup padişaha dedi ki:Artık işin iki altına kalmış.Eğer bir daha allah'a işin düşmeyecekse merak etme,sen altını düşün.Yok eğer zaman gelir de bir daha ona işin düşecek olursa , utan  ve iki altını ondan esirgeme.Hak Teala sana yardım etti ve zafer kazanmanı sağladı.Böylece o üstüne düşeni yerine getirdi.Sen neden yerine getirmiyorsun?"
Sonunda Sultan mahmut altınları yoksullara dağıttı böylece adı Mahmud oldu

SUMİNATTA LAT PUTU

SULTAN MAHMUT,ATEŞE TAPANLARIN SUMİNATTA LAT DENİLEN PUTUNU ELE GEÇİRDİ.HİNTLİLER TEKRAR BU PUTA SAHİP OLABİLMEK İÇİN AĞIRLIĞININ ON KATI ALTIN VERMEYİ ÖNERDİLER.SULTAN MAHMUT RAZI OLMADI ATEŞ YAKTIRIP İÇİNE ATTI.SULTAN MAHMUT DEDİ Kİ:"ALLAH TEALA KIYAMET GÜNÜ BÜTÜN İNSANLARIN ÖNÜNDE ,AZERLE MAHMUD'A BAKIN BİRİ PUT YAPIYOR DİĞERİ DE PUT SATIYOR DEMESİNDEN KORKTUM"DENİLDİĞİNE GÖRE ATEŞE ATILAN PUT YANINCA İÇİNDEKİ YİRMİ BATMAN MÜCEVHER ORTAYA ÇIKTI BÖYLECE ZAHMET ÇEKİLMEDEN İSTENEN ŞEY ELDE EDİLDİ.
Denildi ki Cananın şevkıyla puta benzeyen nefsi yak ki içinden mücevher çıksın

HİKAYE

Sultan Mahmut geyik avına çıkar, epeyce avlandıktan sonra bir su kenarında çadır kurarlar.Yemek hazırlanırken padişah etrafı dolaşır gözüne, sırtına odun yüklemiş bir ihtiyar ilişir. adamın haline acır ve sırtındaki odunu satın almak ister. İhtiyar, padişahı tanımaz, odunun fiyatını söyler padişah istediğinden fazla ücret öder.Adam verilen paranın değerini bilmez, tereddüt ettikçe  padişah biraz daha verir.En sonunda bir kese altını adamın avucuna bırakır ve biraz da kızarak:"Sarrafa git, ederini öğren; içinden ücreti al, kalanını da padişahın hacibine götür"der.ertesi gün yaşlı adam paranın üzerini teslim etmek üzere saraya gittiğinde pazarlık ettiği adamın padişah olduğunu anlar ve çok utanır. Padişah kalabalığın içinde ihtiyarı görür ,yanına çağırır, tahtının yakınına oturtur.İhtiyara önceki gün neden zorluk çıkarttığını sorunca "Dün çok açtım, bilirsiniz aç iken söyleşmek olmaz"cevabını alır.Cevap Sultan Mahmut'un hoşuna gider bir kese altının hepsini ihtiyara ihsan eder.İhtiyar şaşırır ve "Madem hepsi benim olacaktı da dün neden vermediniz?"diye hayretini belirtir.Padişah:"Dün benim kim olduğumu anlamamıştın, bugün artık kim olduğumu biliyorsun.Para senindir"der
*Hikayede ki oduncu "insan",hikayenin geçtiği yol dünya, Padişah Allah, avucuna sayılan altınlar "nimetler"dir.Bu dünyada azar azar verilen nimetlerin katlarca fazlasına hesap gününde "padişahla karşılaşınca"sahip olunacaktır.