Şayet arif nefsini tanımışsa, uzun riyazatlarla onu zayıflatıp bir çok mücahedelerle onu temizlemişse,ayrıca onu ilahi korku ve şer'i edep yuları ile dizginlemişse, o takdirde nefis hazlarından arınmış olur.Ancak sırrındaki şehvete ilgi üzere yaratılış baki kalır.ve sırrındaki nefsani haz talebi her an devam eder..Bununla birlikte nefis , bu hazları gerek akıl gerekse ruh sayesinde, yani bunlardan korkusundan dolayı gizleyip örter.Fakat fırsatını bulduğu anda gözün harekete geçih arzu ettiği ; bakılması haram olan şeylere bakarak haz almasını sağlar ki bakışta şehvette gizlidir.Efendimiz sav :"Ya Rab! Gizli şehvetten sana sığınırım"demiştir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder