Abdullah b. Mübarek bir yıl haremi şerifde haccını tamamladı.Rüyasında iki meleğin geldiğini gördü.Biri diğerine sordu: Bu yıl kaç hacı geldi?" diye sordu. Diğeri "Üçyüzbin kişi" diye cvevap verdi.Ben : " Kaç kişinin haccı kabul oldu? diye sordum.Melekler: "Hiç birinin" dediler.Abduullah şöyle der: Bunu işitince üzerime üzüntü çöktü.Bütün insanlar dünyanın dört bir tarafından mkeşakketler çekerek gelmiişler.Hepsinin haccı zayi oldu " dedim.Melekler : "Dımışkta Ali b.Muvaffak adında bir ayakkabıcı var.buraya gelememiş . Ancak onun haccı kabul edildi. Bunun yaptığı iş sebebiyle herkesinki kabul edildi" dediler.
Abdullah b. Muvaffak der ki: " Hac yapmak için üçyüz elli dirhem biriktirdim.Yanıma hamile bir kadın geldi ve "Şu evden güzel bir yemek kokusu geliyor. Git de bu yemekten biraz getir ki çocuğum düşmesin " dedi. Ben de gittim evsahibine durumu anlattım.Ev sahibi ağladı ve " Benimde çocuklarım var.bir haftadır hiçbir şey yemediler, Ben de bugün kalkıp onlara ölmüş bir merkebin etinden bir parça getirdim. Ev halkı onu pişiriyorlar. Biz mecbur olduğumuz için bize helal , ancak sana haramdır.Onu nasıl sana verebilirim ki?" dedi. Ali b Muvaffak der ki: " Onun bu sözünü duyunca gönlüme ateş düştü. Hac için biriktirdiğim meblağı ona verdim ve "İşte benim haccım bu" dedim.
Allah Teala onun bu iyiliğini en güzel şekiled kabul etti. Allah bütün hacıları ona bağışladı(onun hatırına onların haccını kabul etti"
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder