ŞEYH ATTAR’IN İLAHİNAMESİNDEN:
Dağ eteğinde , yılda kırk gün yumurtlhayan bir kuş vardı.Yeri Şam sınırındaydı.yumurtalarına da hiç mukayyet olmazdı.Kırk gün içinde yumurtlar,sonra halkın gözünden kaybolur giderdi.Yoldan yabancı bir kuş gelir, o yumurtaların üstüne oturur.Yavrular çıkıncaya kadar onları kanatlarının altında korurdu. O dadı , onları öylesine korurdu ki hiç kimse öylesine koruyamaz.Bir bölük yavru yumurtadan çıkıpta uçma çağına geldi mi , Birden yüzyüze gelirler, Analarıda derhal uçup yüce bir dağ tepesine konar, Tuhaf bir sesle uzaktan onlara seslenirdi. Yavrular analarını tanır, analarının sesini duydular mı , yabancı kuştan ayrılırlar .Analarına doğru uçarlar , o kuşu bırakıp giderlerdi.İblis , iki üç günceğiz seni kanadının altına aldıysa mazursun.Hak’tan hitap geldi mi , çaresiz İblis’ten ayrılıp gideceksin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder