KÜFÜR OLAN VE ÖVÜNÜLEN FAKİRLİK NEDİR?

Cenabı Peygamberin “fakirlik konusunda”iki farklı hadis-i şerifi mevcuttur.Birincisi Allah Resulü(sav)’in kendisinden Allah’a sığındığı ve “Fakirlikten sana sığınırım” dediği fakirliktir.Diğeri hakkında ise Allah Resulü (sav):Fakirlik iftiharımdır”dediği fakirliktir.Birisi küfre diğeri Hakk’a yakındır.Küfre yakın olan fakir, kalbin fakirliğidir. Zira ilim, hikmet, ihlas, sabır, rıza ,teslim ve tevekkül kalpten giderilmiş, böylece kalp bu vilayetlerde fakir kalmıştır.Yer ve gönül harap olduğunda şeytanın mekanı olur.Şeytan oraya yerleştiğinde şehvet, gazap, hased, şirk, şek, şüphe ve nifaktan oluşan şeytan orduları ,onun yüzeyine yüklenir..Fakirin işareti şudur ki ,baktığı her şeyi eğri görür, kulağı tamamıyla mecaz işitir, dili yalan söyler ve gıybet eder.ayağı layık olmayan yere atar.Bu fakirlik Allah Resulünün “Fakirlik küfre yaklaştı. Allahım, fakirlik ve küfürden sana sığınırım”dediği fakirliktir.Ancak”Fakirlik iftiharımdır(övüncümdür)” dediği fakirliğe gelince bu kişinin dünyadan soyunmasıdır.Bu soyunma öyle bir hale yaklaşır ki haberde geldiği gibi “İman üryandır, onun elbisesi takvadır”hakikatı ortaya çıkar.Mutasavvıflar buna tecrit derler.Zira kişi kılıcını kınından çekilip gibi insanların merasimlerinden mücerret olur.Nasıl ki kılıç kınında hüneri gösteremez  ve yaptığı şey meydana çıkmazsa ,bunun gibi kalp ve insanlık kılıfında hünerini ortaya koyamaz ve ondan bir iş meydana gelmez.İnsaniyet kılıfından soyunduğunda suretler ve sıfatlar artık onda görülmez.