Münafıkların
başı Abdullah bin.Übeyy’in samimi bir Müslüman olan oğlu Abdullah bir gün
Resulullah’ın(sav) yanıbaşında oturmuştu.Resulullah(sav)su içmekte iken
,Abdullah”Ey Allah’ın Resulü içmekte olduğun suyundan biraz arttırır mısınız?” dedi.Resulullah
(sav)”Ne yapacaksın onunla?”buyurdu.Abdullah:”Babama içireceğim.Bu vesileyle
allah tarafından kalbinin temizleneceğini umarım”dedi.Efendimiz(sav)’in
artırdığı suyu babasına götüren Abdullah’a babası;”Bu nedir?”diye
sordu.Abdullah:”Resulullah ‘ın içtiği suyun artığı, içmen için sana
getirdim.Belki bu vesileyle Allah senin kalbini temizler”dedi.Babası:”ananın
idrarını getirseydin ya”demesi üzerine Abdullah(r.a)”Ey Allah’ın Resulü babamı
öldürmeme izin ver”dedi.Resulullah(a.s)”Hayır, tam aksine ona yumuşak davranacak
ve iyilik edeceksin”buyurdu.
Allah ve
Resulüne düşman olanlara “sayın”demenin mesuliyeti
Hadis-i
Şerifte buyrulmuştur ki:”Zalimin arkasından yedi adım yürüyen muhakkak mücrim
sayılmıştır.Allah Teala en yakınları bile olsa Allah ve Resulüne düşman
olanları sevmeyenlerin kalbine “iman yazmıştır”yani imanı onların kalbine yerleştirmiştir. Bugünün insanına baktığımızda, sırf dünyalık menfaat için Allah’ın
emir ve yasaklarına riayet etmeyerek Allah’a düşmanlık edenlere “Sayın”diye
hitap etmekte ve onları ağırlamak, yahut onlara hoş görünmek için etrafında
dönmektedirler.Abdülaziz.Ebu Davud tavaf sırasında halife Mansur’a rastlamış
onu tanıyınca hemen oradan uzaklaşmış ve Mücadele suresinin 22 nci ayetini
okumuştur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder