Duyguların kaynağı ölümü ve sonrasındaki hayatı düşünmektir.Sonsuzluğu düşünmeyen duygusuzdur.Duygu,hayvana ait olamaz.Çünkü,hayvan günlük ve anlık düşünür.Duygu insana aittir.Çünkü,sonsuzu o düşünebilir.Hakikate ulaşabilecek kimseler ancak duygu sahipleridir.Ölümden gafil olan,öleceğini düşünmeyen kişi,duygusuzlaşmıştır.Hakikatı göremez olmuştur da bir dilim ekmeğe kanıp.bu değerli ömrü o ekmek uğruna harcayıp gitmiştir.Çünkü ekmekle gelişen , devam eden hayat ,ancak ekmek ister.Ab-ı Hayat,kılığına girilmiş hayvanların nasibi değildir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder