"İman",görülmemiş olan şeye inanmaktır.Nazardan gaib olan şeye taalluk eder.Bir kimsenin görmediği bir şey için "inandım" yahut "inanmadım"demesi muvafıktır.Meşhud,zahir olan ve görülen şey için inandım,inanmadım demek manasızdır.İmanın takviyesi için delil ve hüccet ikamesi caizdir.Fakat görünen,zahir olan bir şey için delil aranması gülünçtür.Ehli hakikat nazarında hakk,alemin canı ve alem Hakk'ın kalıbı mesabesinde olduğu ve hakikatta Hakk'ın vücudundan başka bir vücud olmadığı meşhud ve zahirdir.Onlar için zahir alimlerinin ikame ettikleri akli delillere lüzum yoktur.Hakikat ehli bu tür delillerle meşgul olmayı kendilerne ayıp bilirler.Mukallid olan ehli imana düşen vazife,muhakkıkların sözlerine itiraz etmemektir.Zira görenlerin sözlerini,körlerin inkar etmeleri gülünçtür.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder