Rivayet edilir ki Lokman a.s bir öğle vakti uyurken kendisine " Ey Lokman! Allah Teala'nın seni yeryüzünde halife yapmasını ve iinsanlar arasında hak ve adalet ile hüküm vermeyi istermisin?" Gelen sese şöyle cevap verdi:" Eğer rabbim beni muhayyer bıraktı ise ben afiyeti tercih ederim, belayı tercih etmem.Eğer benden bunu kesinlikle istiyorsa " işittim ve itaat ettim " derim.ÇCünkü biliyorum ki , bunu bana verirse bana yardım eder ve beni korur." Melekler kendisinin görmediği bir yerden " Niçin ey Lokman?" diye sorunca onlara şöyle dedi: " Hakimlik en zor ve karışık makamdır. Hakimi her taraftan zulüm kaplar.Eğer veridği kararda isabet ederse kurtulması umulur.Eğer hata ederse , cennet yolunda hata etmiş olur.Kişinin yerine göre dünyada zelil olması , zahiren şerefli olmasından daha hayırlıdır.Kim ahirete karşı dünyayı tercih ederse , dünyayı da kaybeder ahireti de.bir şey elde edemez".Onun bu güzel konuşmasına melekler hayret etti.Sonra kısa bir müddet daha uyudu ve kendisine hikmet verildi.Uuyandığında artık o hikmet ile konuşuyordu.
Davud a.s kendisine verilen yeryüzü halifeliğini itirazsız kabul etti.Her ne kadar bağışlanmış olhsa da kendisinden bir takım zelleler meydana geldi.Lokman ,hikmetiyle Hz.Davud6'a yardım eder , vezirliğini yapardı.Davud a.s ona şöyle derki: Müjdeler olsun sana ey lOKMAN! sANA HİKMET VERİLDİ VE BÜTÜN BELALAR SENDEN UZAKLAŞTIRILDI.dAVUD7A HİLAFET VERİLDİ VE NİCE BELA VE FİTNELERLE İMTİHAN EDİLDİ.
