الفقر موھبة من مواھب لله تعالى لا یختاره الا اولیاء لله
Meâl-i eser-i şerîf (hadîs-i şerîfin mânâsı): Fakr, Hakk-ı Sübhânehû’nun
(ihsânıdır). Onu ancak evliyâullah ihtiyâr eder (ister, seçer) demektir.
Hâlid bin el-Firaz rivâyet etmiştir:
“Bir gün ziyâretlerine kast ile (ziyâret amacı ile) Habbat bin Şureyh’a vardım.
“Duâ edeydin dayk-ı meâyişten (geçim darlığından) kurtulurduk” Hemen sağ ve
soluna bakıp yerden bir taş alıp
“Yâ Rabbi! Şu haceri altın eyle” diye duâ eylediğinde fi’l-hâl hacer avucunda
ahsen ayarda zehep (24 ayar altın oldu, daha önce böyle bir altın) görmemiştim. (O altını)
bana verdi.
“Ey İbn-i Şurayh! Bu altını ne yapayım?”
“Ehl ü iyâline (çoluk çocuğuna) infâk eyle (harca) sana hîbe eyledim”
