Ruhlar ezel aleminde , "Ben sizin Rabbiniz değil miyim?" sualine "Evet, öyle" dediler.ama oradaki ikrara iki şahid lazımdı; yalancı olmayan iki şahit:İlim ve amel..
İnsan olmak , kaçırılacak nimet ve fırsat değildi.Şu var ki , insan sayılabilmek için hem bilmek hem de bildiğini işlemek lazımdı.
Neyi bilecektik? Bize o suali soranı..Neyi işleyecektik? O'nun "İşle!" dediklerini.İlim ve irfan ne derece ziyade olursa, edep ve sükut o ölçüde artar.
Zahir üleması "Ben sizin Rabbiniz değilmiyim?" sorusuna "evet" diyenlerden bahseder.Ancak onların yapamadıkları şey Elestü bezmini yakına getirmektir.Bu işin aslını bilenler için bu iş kolaydır, çünkü ruhlar alemi denen alem zaten kalbimizde ve bizimle beraberdir.İman kalp ile tasdik dil ile ikrar" olduğuna göre bu merkez kalptedir.ancak hangi kalpte olduğuhu söyliyememektedirler.
Bu merkez mürşidin kalbidir.Merkez mürşit olunca Elestü bezmi de mürşit huzurunda olur.
Ancak "Gaybaiman kolay, hazıra iman zordur" denir.Gayba iman neden kolaydır?Çünkü, iman ettiğini , kişi kendi hayalinde yaratmıştır da ondan.Hazırda gördüğü ise o kişinin hayalinde yaşattığına uymaz.Onun için görünene iman zordur.İnsanlar gayba iman edip onun hüvezzahir esması olan şehadet alemine iman etmekten kaçınmaktadırlar.
