Beyazid-i Bestami k.s der ki: Hak Sühanehu beni huzurunda bin durakta durdurdu. Her bmir durakta bana iki ciihan hükümranlığını teklif etti.Fakat ben "İstemiyorum" dedim.Son durakta bana " Ey Beyazid ne istiyorsun?" diye bana sordu."İstememiy istiyorum"dedim.Bunun üzerine "Sen benim gerçek ve samimi(sıdk) kulumsun." buyurdu.
BEN KİM OLUYORUM Kİ BENİM BANA AİD BİR İSTEĞİM,DİLEĞİM OLSUN?
Beyazid-i Bestami şöyle demiştir: "Bir gece Allah'a dua ettim.Hava çok soğuk olduğu iuçin ellerimden sadece birini elbisemin yeninden çıkardım.Diğerini çıkarmadım.Bu arada uyuklamışım.Rüyamda gördüm ki , çıkardığım el nur dolmuş, diğeri ise bomboş." Neden böyle oldu ya Rabbi" dedim."Talep için çıkardığın elini doldurduk.örttüğün ise mahrum kaldı" diye nida olundu.
Duada zillet ve muhtaçlığın açığa vurulmasın söz konusudur.Allah'a bu açığa vurmadan daha sevimli bir şey yoktur.Bundan Dolayı Beyazid Bestami hazretlheri şöyle demiştir:Otuz yıl ibadetin zorluğuna katlandım.Sonra birinin bana şöyle seslendiğini gördüm."Ey Beyazid Allah'ın hazineleri ibadetle dolu.Sen eğer O'na ulaşmak istiyorsan zelillik ve muhtaçlık göstermelisin.Bunun içindir ki Beyazid hakikat alemine girdiğinde şöyle demişti:
Ey Padişah! sana hazinende olmayan dört şey getirdim:Yokluk ve ihtiyaç,acizlik ve niyaz
Kadılardan birisi ,Ebu Yezid-i Bestami hazretlerine gelerek " Senin bildiktlerini biz de biliyoruz.Ancak bildiklerimiz kalbimize tesir etmiyor." dedi. Beyazıd dona :" Yanına bir miktar ceviz al, onları bir torbaya doldurup boynuna as, sonra bu şekilde şehri dolaşmaya çık.Dolaşırken şöyle bağıracaksın:
"- Kim bana bir tokat atarsa , ona bir ceviz vereceğim" Cevizler bitinceye kadar buna devam et.Eğer bu dediklerimi yaparsan , bildiklerinin tesirini kalbinde duyarsın" diye cevap verid.
Bu sözleri işitince kadı: " Estağfirullah" dedi.
Bunun üzerine Beyazid: " Bak şimdi günaha girdin, ben sana nefsin büyüklenmesinden kurtulmanın yollarını anlatıyorum, sen ise kibrinin fazlalığında n" estağfirullah" diyerek söylediklerimi hafife alıyorsun" dedi.
"kendimi tesbih ederim , şanım ne kadar yücedir"sözü muhtemelen o kudsiyet sıfatından kendi nasibinin kemalini görünce "sübhani" , yani kendimi tesbih ederim , dedi.Yine muhtemelen bütün mahlukatın durumuna nisbetle kendi durumunun çok büyük olduğunu görünce de " Şanım, ne yücedir" dedi.
O bu sözleri söylerken kendi kudsiyet ve şanının diğer mahlukata göre derece ve büyüklüğünü ifade ediyor.Yoksa , kendisini, Yüce Rabb'in kudsiyet ve azametiyle kıyas etmiyor.
Şöyle demiştir:" Allah'ın öyle has kulları vardır ki eğer allah cennette onları kenidsini ruyetten mahrum bıraksaydı, o vakit onlar tıpkı cehennem eehlinin ateşten kurtulmak için yardım istedikleri gibi yardım isterlerdi.
MARİFETTEN SUAL
Beyazıd-i Bestami hazretleri Hamedan kentinden boya bitkisi satın aldı ve Bistam'a döndü. birde baktı ki aldığı şeyin üzerinde iki tane karınca var. derhal
hamedan'a döndü ve karıncaları oraya
bıraktı.
Rivayete göre Ebu hanife hazretleri alacaklısı bulunduğu kimsenin ağacı altında göölgelenmezdi. Çünkü bir hadisi şerifte:" Menfeat celbeden her karz(borç) riba (faiz) olur.buyurulmuştur.
Yine bir gün Beyazid-i Bestami bir arkadaşı ile bir sahrada gömleğini yıkadı.Arkadaşı gömleği kurutmak için bir duvara asmayı teklif etti.O,"İnsanların duvarına çivi çakamayız" dedi.Arkadaşı "Ağaca asalım" dedi.O "hayır ağacın dalları kırılabilir" diye itiraz etti.Arkadaşı "Yere serelim" dedi. O, "Orada hayvanatın yiyeceği var ona mani oluruz" dedi. Daha sonra gömleği sırtına aldı.Bir yanı kuruduktan sonra diğer yanını çevirdi.
(?-874) yaşamış Ariflerin Sultanı denilen bu zat İslam dünyasının yüzyıllardır yetiştirdiği en büyük mutasavvıflardan birisidir.Deruni hayatının doğrudan doğruya ifadesi demek olan öğretisi çok farklı kişilerin hayranlığını kazanırken , resmi bir rehberlik ve irşad görevi üstlenmemiştir.Yazılı bir eser bırakmamıştır.Manevitecrübelerinin özü bize menkıbeler, vecizeler ve paradokslarla aktarılmıştır.Bunları doğrudan doğruya müridleri yahut ziyaretçileri aktarmışlardır.Onun, ana Varlık(Tanrı) ile bütünleştiği bir cezbe anında müritlerinden kendisini öldürmelerini istemesi, ama müritlerinin bıçak darbelerinin hepsindede bıçaklarının uçlarının bükülmesi yahut birbirlerini yaralamaları hadisesi günümüze kadar gelmiştir.
