ALTI GÜNDÜR ALLAH İLE KONUŞMAYAN KİŞİ

 Hz.Musa, Tur'a yöneldiğinde yolda evliyaullahdan bir veliye rastladı ve selam verdi.Fakat veli, Hz.Musa'nın selamın8ı almadı.Hz.Musa, Hak Teala ile münacat mahalline gelince şöyle didi:

"- Allah'ım kullarından birine selam verdim, ama selamımı almadı". Hak Teala hz.Musa'ya hitaben:"-Ey Musa, bu kul,altı gündür benimle bile konuşmuyor." 

Musa : "Niçin ya Rab?" deyince Allah Teala şöyle buyurdu: "Çünkü Ben'den bütün günahkarları bağışlamamı, bütün isyankarları cehennem azabından azad etmemi istedi, ama bunu kabul etmedim. O da bu yüzden altıı gündür benimle konuşmuyor"

AF ÜZERİNE OLMAK

 Hz.Ömer efendimiz ,"Ya Resulallah! niçin sen bizim en fasihimizsin?" dedi.Bunun üzerine Allah7ın Rasulü şöyle buyurdu: " Cibril bana geldi ve bana atam İismail7in dilini telkin etti. Şüphesiz ki beni Allah eğitti ve eğitimimi degüzel yaptı.Sonra bana güzel ahlakı emretti de :" Sen af cihetini tut ve iyiliği emret"(Araf 199) buyurdu.

DEĞERLİ ÜÇ ŞEY

 Cenab-ı Peygamber buyurmuştur:" Üç şey vardır ki kim kıyamet gününde imanlı olduğu halde bunlarla gelirse cennetin istediği kapısından girer ve istediği kadar huri ile evlenir: Katilini affetmek, her farz namazın ardından onbir ihlas suresi okumak, ve gizli(belgesiz) bir borcu ödemek.

KEFFARETİ OLMAYAN BEŞ BÜYÜK GÜNAH

 Resulullah buyurmuştur:"Beş şey büyük günahlardandır, bunların kefareti yoktur:

1. Allah'a ortak koşmak.

2. Anne babaya asi olmak.

3. Savaştan kaçmak

4. Bir insanı kasten öldürmek

5. Yalan yere yemin etmek

Kasten adam öldürmede veli üç şeyle muhayyerdir:Kısas, diyet ve af.Hz.Musa'nın şeriatında kasten katilin cezası kısas, yani sadece öldürmekten iibaretti.Hz.İsa'nın dininde , yalnızca diyet veya af idi.İslam dinimizde ise yüreği soğutmak için kısıs, refaha ulaştırmak için diyet, ve cömertce davranmak için af vardır ki en üstünü de budur.

GÜNAH VE AF

Biz günâh işlemekte devam edersek, Allah sonra bizi affetmez değil mi? Günâh ve af şuna benzer: Kör, yemek yerken yemeğin içindeki sinekleri, böcekleri, pislikleri de yer, farkında olmaz. Aynı pislikleri her yeyişinde de yiyebilir; hep böyledir. Kör kendini mazûr görür, yahutta ne yediğini bilmez. Biz de böyleyiz: Günâhı işleriz ve onu yapmakta kendimizi haklı veya mazûr görürüz… İkinci bir defa o günâhı işleyişimiz, ya kendimizi haklı veya mazûr görüşümüzden, yahutta günâhın, fenalığın ne olduğunu bile idrâk edecek seviyeye gelmediğimizdendir. Halbuki, kör, sinekleri yerken yanında bulunup da onu seyreden bir insan ne kadar sıkıntı çeker… Bir söyler, iki söyler her vakit körün yanında bulunamaz ki… Allah’ın bizi affetmesi de buna benzer; sözünü dinlemediğimizi görünce, bizi kendi hâlimize bırakır. Biz de yaptığımız fenalıktan pişman olmazsak yahut yediğimiz sineklerden iğrenmezsek, o hâl içinde kalır gideriz.