"Biz onları (peygamberleri), yemek yemez birer (cansız) ceset olarak yaratmadık. Onlar (bu dünayada) ebedi de değillerdir."(Enbiya suresi 8)
Peygamberler ve veliler,meleklerin aksine yemeye muhtaçtırlar.Bu nübüvvete ve velayete halel getirmez.Aksine bu ihtiyaçlar onların durumlarının gereklerinden ve kemallerinin ardından gelen hususlardır.Çünkü onlar için bunda bir çok faydalar vardır.Gıdalar,insani ruhu meydana getiren hayvani ruh için kandile göre yağ gibidir.Hayvani ruh , bütün nefsani şehevani sıfatların kaynağı, şevk ve muhabbetin bineğidir.Sadık salik, uZAK MESAFELERİ ONUNLA KAT EDER.Aşık vuslak Kabesine varmak için ayrık tehlikelerini onunla aşar.
Yemek yemek hevanın neticelerindendir.Çünkü yemek,nefsi arzu duyduğu şeylere meylettirir.Seyr ilallah/(Allah'a seyir) ise nefsi hevadan arzu ve isteklerden alıkoymak ile mümkündür.Nitekim Allah Teala :"Ama kim Rabbinin makamından korkmuş ve nefsini kötü arzulardan uzaklaştırmış ise şüphesiz cennet onun barınağıdır.(en Naziat 79/40-41.Bu sebeble meşayih:"HEVA OLMASAYDI , HİÇ KİMSE ALLAH'A GİDEN BİR YOLDA SÜLUK ETMEZDİ"demişlerdir.
Mesnevii Şerifte denmiştir:
Aman kendini hadım edipte ruhban olma
Çünkü iffet şehvete bağlıdır.
Heva ve heves olmadan , hevayı ve hevesi men etmeye imkan yok
Ölülerle savaşmak hiç mümkün değildir.
Şu halde "Yiyiniz " emri , şehveti tuzağa düşürmek içindir.
Ardından gelen "israf etmeyiniz"emri ise iffettir.
Sende sabretmek sıkıntısı yoksa eğer
Ortada şart olmadığı için bnun cezası da yoktur
Ne güzeldir o şart ne sevinç vericidir o ceza
O gönül okşayan ,cana can katan karşılık
İmam şafi şöyle demiştir:"Allah Teala kıyamet gününde şu dört şeye değer vermez:Yumurtaları çıkartılıp iğdiş edilmiş kişinin zühdüne, askerin takvasına, kadının emanete riayet etmesine ve sabinin ibadetine .
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder