Raculiyet; yani gerçek adamlık, doğru sözlülük ,komşulardan eza verici şeyleri giderme ve ihvan arasında yardımlaşmadır.Bu zahirde böyledir.Hakikatte ise racüliyet, Allah Teala'dan başka her şeyden uzaklaşmaktır.Mirac hadisinde şöyle buyrulur:" Allah Teala yaratılanların kalplerine baktı da Hz.Muhammed sav 'in kalbinden daha aşığını bulamadı.Bundan dolayı ona rüyeti, yani cemalini görmeyi ikram etti"
Velayetin durumu nübüvvetin durumuna benzçer.Her asır ve çağdaki velilerin çoğunu görebilmiş olsaydın , onların mevki ve makam ile tanınmış kimseler olmadıklarını görürdün.Bu hale şaşıran kişi inkar tehlikesien düşmüş ve bazıları bu perde sebebiyle hayırlı kimseleri görmekten perdelenmiştir.
