Ahmet b.Hanbel sekerat halinde iken eliyle işaret etti, diliyle de bir şeyler mırıldanıyordu.Oğlu Abdullah ne dediğini işitebilmek için onun ağzına kulağını yaklaştırdı. Kendi kendine şöyle diyordu: " Daha değil, daha değil" Oğlu: " Babacığım , bu ne haldir?" diye sordu. Ahmet b. Hanbel şu cevabı verdi. " Ey Abdullah, şimdi pek tehlikeli bir zamandayım. Dua ederek bana yardımcı ol. İşte iblis karşımda dikilmiş hezimet toprağını başımıza serpiyor ve : " Canını bizim darbemizden kurtardın" diyor.Ben de: " Henüz değil, henüz değil. Çünkü daha bir nefes kalmış, henüz tehlike mahallidir, emniyet yeri değildir. İş Hakk'ın inayetine bağlıdır" diyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder