Bir padişah dervişlere değer vermezdi.Dervişlerden birisi işi zekasıyla anladı ve dedi ki:
"Ey Padişah! Biz bu dünyada asker sayısı bakımından senden çok azız.Yaşamak hususunda ise senden daha iyiyiz.Ölüm meselesine gelince bunda beraberiz.Kıyamette ise senden daha iyiyiz."
Görünüşte dervişlerin elbiseleri yırtık ve saçları da kazınmıştır.Hakikatta ise nefisleri ölmüş;fakat gönülleri diridir.
Dervişlik yolu on esas üzerinedir:Zikretmek,şükretmek,hizmet etmek,ibadet ve alçak gönüllülük,kanaatkarlık,Allah'ı tanıma ve Allah'ın birliğine inanma ,işi Allah'a bırakıp kadere razı olma, razı olma ve boyun eğme,tahammül,kendinden geçip başkasını kendisine tercih etmek.
Bu sıfatlara sahip kimse gerçek derviş olup kaftanda giyse yine derviştir hırka da.Fakat geveze,nefsine düşkün,gündüzleri şehvete geceleri uykuya düşkün önüne konulanı yiyen ve ağzına geleni söyleyen, derviş abası giyse de derviş değildir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder