Maneviyat ehli büyüklerle birlikte olmak Kur'an'da müminlere emredilmiştir.Bunun dünyaya ve ahirete yönelik sayısız faide ve hikmetleri vardır.Ancak,bunun bir manevi tehlikesi mevcuttur.Salihlere yakın olmak,onların aile mahremiyetlerine vakıf olmak durumu insanı beşer olmakla gaflete ve laubaliliğe düşürebilir.Çok yakın olmak insanda samimiyeti oluşturup hizmet ve hürmet noktasında,edeb konusunda zaafiyet oluşturabilir.Büyüklerin hikmet gereği yaptığı bazı hadiseleri kavrıyamıyarak,eleştirmek, yahut garipsemek içinde olabiliriz.Büyüklerle birlikte olduğumuz vakit edebin hem zahir yanını,hemde batın yanını elden bırakmamak gerekir.Büyüklerle birlikte olunduğu zaman zahir batın edebe nasıl riyat gösterirsek bu davranış bizi zamanla sürekli bizimle birlikte olan ve bizi gözetleyen Allah Teala duygusunu canlı ve aktif hale getirir.Eğer gaflet içinde umursamama,hafife alma,laubali davranma,hikmete dayalı davranışların bizde oluşturacağı "Acaba?","receb ağa"gibi içsel tereddütler bizim manevi yönümüz için felakete sebeb olabilir.
Bir çok örneklerini gördüğümüz üzere,sülukun başlarında sıkı ve ateşli olan bir mürit zaman içinde laubalileşip içsel tereddütler nedeniyle gerilediklerini görmekteyiz.Sevgi azalması nedeniyle de bir müddet sonra irtibatlar da kesilmektedir Aslında Allah Teala bu irtibatları kesmektedir.Zira mürit,bu lütfa layık olamamıştır.Nimete gerekli şekilde teşekkür edememiştir
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder