İMAMLIK YAPANLARIN CEMAATA DAVRANIŞI

Bandırma Tekke Câmii imamı Âdem hoca anlatıyor: Tatlıcı Ali abi ömrünün son yıllarında ayaklarından rahatsız olduğu için evden çıkamazdı. Zaman zaman evine ziyarete giderdim. Kendisine genelde “hocam” diye hitap ederdim. Bir defasında: “Estağfirullah, ben hoca değilim, câhil bir tatlıcıyım, hoca sizsiniz” demişti. Bir defasında da: “Âdem Efendi! Namaz bitip imam olarak tesbihat için cemaate döneceğiniz zaman oturduğunuz yerde dönüvermeyin, ayağa kalkın, cemaate dönün, cübbenizin önünü kapatın, hafifçe başınızla cemaati selamlayın, sonra oturun, bu, cemaate saygıdır” dedi. Ben bu sözden önce teravih gibi yorucu namazlardan sonra cemaate dönerken bazen oturduğum yerden dönüyordum. Ali abinin bu tavsiyesinden sonra hep onun dediği gibi yapmaya başladım.


*Bandırma’da bir abimiz anlattı: Tekke Câmii’nin altında bir terzi dükkanına girdim. Tatlıcı Ali abi de içeride idi. Ben içeri girerken dükkanın kapı eşiğine basarak girmişim. Ali abi: “Kapının eşiğine basmak doğru değildir. Orası Yunus Emre hazretlerinin boynunun makâmıdır” buyurdular.