Hikaye edilir ki Harun Reşid'in on altı yaşında bir oğlu vardı.Dünyadan el etek çekmiş, aba giymeyi, kaftan giymeye tercih etmişti.Bir gün Harun Reşid'in yanına uğradı .Halifenin etrafında vezirleri vardı.Vezirler:
"Bu çocuk bu haliyle müminlerin emirini krallar arasında utandırdı."dediler.Bunun üzerine Harun Reşid çocuğu çağırdı ve :
"oğulcuğum , bu halinle beni utandırdın" dedi.
Çocuk ona cevap vermedi ve yüzünü çevirdi.Duvarın üzerinde duran bir kuş gördü ve şöyle dedi:
"Ey Kuş, seni yaratanın hakkı için şu elime gelmez misin?"Kuş hemen gelip çocuğun eline kondu.Sonra :"Haydi yerine gön" dedi. O da yerine döndü.Sonra Kuşu Harun Reşid'in eline çağırdı, ancak gelmedi.Bunun üzerine çocuk babasına şöyle dedi:
"Bilakis sen , dünyayı sevmekle evliya arasında beni utandırdın.Ben artık senden ayrılmaya karar verdim."
Sonra babasının memleketinden çıkıp gitti.Giderken yanına sadece bir yüzük ve Mushaf aldı.Basra'ya vardı.Orada sadece cumartesi günleri çamur işinde çalışırdı.Buna karşılık yiyeceği için yalnızca bir dirhem ve danik alırdı
EBU AMİR BASRİ DERKİ BİR GÜN ONU İŞÇİ OLARAK ÇALIŞTIRDIM.ON KİŞİNİN YAPACAĞI İŞİ YAPTI. ÇAMURU AVUCUNA ALIP DUVARA KOYAR , TAŞLARI ÜST ÜSTE DİZERDİ."BU ALLAH DOSTLARININ ÇALIŞMA BİÇİMİDİR.ÇÜNKÜ ONLARA ALLAH KATINDAN YARDIM OLUNUR"DEDİM.SONRA BİR GÜN ARADIĞIMDA ONU HARABELERDE BULDUM,HASTA İDİ.BANA ŞÖYLE DEDİ:
EY DOSTUM ! DÜNYA NİMETİNE ALDANMA
ÖMÜR BİTER NİMET YOK OLUR.
SEN CENAZE OLARAK KABRE TAŞINDIĞINDA
BİL Kİ ARTIK BUNDAN SONRA SADECE YÜKSÜN
SONRA BANA KENDİNİ YIKAMAMI VE KEFEN OLARAK CÜBBESİNE SARMAMI VASİYET ETTİ.Ona :"Ey kardeşim , niçin seni yeni bir bez ile kefenlemeyeyim ki?"dedim.Buna karşılık "Ey Ebu Amir,diri yeniye ölüden daha muhtaçtır.Üstelik elbiseler eskir, ameller ise bakidir.Sonra şu mushafı ve yüzüğü Harun Reşid'e ver ve ona şöyle de:"Garip oğlun sana:gaflet üzere daim olma"diyor"de.dedi.Onun cenazesini kaldırdım,Mushaf ve yüzüğü Harun Reşid'e verdim.olanları anlattım.halife ağladı
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder