Evsâf-ı zemîmenin usûl-i erbeasından (dört temel kötü ahlâktan) kalbini tahliye
kılasın (boşaltasın, arıtasın). Ve onlar; tûl-i emel (hayaller peşinde koşmak) ve acele ve
hased ve kibirdir (büyüklenmedir) bilesin ola. Ve fezâil-i erbea (dört fazîletli huy); kasr-ı
emel (kısa emel) ve teennî fi’l-umûr (işlerde aceleci olmamak) ve halka nush (nasihat) ve
cümleye tevâzûdur.
Dünyâ üç saattir. Biri geçmiş, hayaldir; biri gelecek, bilinmez ne hâldir; saat, bu
saattir (ânı yaşa!)
Fikr-i Hüdâ (Allah’ı -c.c.- düşünmek) ise kalbe gıdadır ve cana hayat ve cisme
devâdır (ilaçtır)
Herkes kendi zamanında tevhîd-i İlâhî’ye ve dîn-i Sübhânî’ye (tevhîde ve dîne)
yapışmakla ve Hakk’ı bulmakla ve dînin muktezâsını (gereklerini) yerine getirmekle ve
dînin hârici bir şey irtikâb etmemekle mükelleftir (din dışı bir şey yapmamakla
yükümlüdür).
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder