Ebu’d-Derdâ (ö. 32/652 [?]) radıyallâhu teâlâ anh buyurmuşlar ki:
“Bana Rasûlullah bir defâ nidâ eyledi (seslendi), ben de hemân ta’zîm (saygı) ile
buyur Yâ Rasûlallah, peder ve mâderim Sana fedâ (olsun) deyince;
“Aklını ziyâde eyle (arttır) ki Allâhu Teâlâ’ya kurbetin ziyâde ola (Allah’a -c.c.-
yakınlığın artsın)” buyurduklarında tekrâr ben;
“Ya Rasûlallah! Peder ve mâderim Sana fedâ olsun, ziyâde akıl nice müsted’â
(kazanılır) ve mütemennî olunur (temennî edilir)” dediğimde
“Meharîm-i Allah’tan ictinâb (Allah’ın -c.c.- harâmlarından kaçınır) ve ferâizi edâ
eylersen (farzları yaparsan) asl-ı akıl (aklın temelini) ve re’y-i savâbı (görüşlerinde
isâbetli olmayı) istihsâl (elde) etmiş olursun”
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder