Cömertlik esası üzerine müritlerini terbiye etmek vuslat yolunda kişiyi en hızlı maksada erdirme yöntemidir.Nefsin zararlı huylarını temizlemede çok çok etkindir.Veremeye,yedirmeye alışmayan dervişin işi çok uzundur.AZİZİM Necib Sultan'da bu hal zirvedir.Dünyevi hiç bir şeyi yoktur."İki şey insanı hızla yol aldırır.Vermek ve sevmek "demişti.Benim 5 TL,10 TL verdiğim bir meczuba bir gün verdiği paranın miktarına baktığımda hikmetini çözemedim.Ben asla o miktarı veremezdim.Birde şuna inandım ki bu makama gelmiş zatların özel bir tahsisatı olsa gerek.Mesnevi Şerifte bahsedilen hikayede anlatılan şeyh gibi.Nefsini terzil için dilencilik yapıp zenginlerden istemekte ve fakirlere dağıtmakta iken zengin birinin evine gün içinde dört defa yardım niyetiyle gidince ev sahibinin "Yeter be !sende hiç yüz yokmu"azarı ile karşı karşıya gelen bu şeyh,bu muamele üzerine ilahi hitaba nail olur ve denir ki:"Artık kimseden bir şey isteme.Elini oturduğun minderin altına sok istediğin kadar alarak dağıtabilirsin"şeklinde lütfa muhatap olmuştur ki acaba Cenab-ı Hakk,görünmeyen bir yoldan bu şekildeki zatlara iratmı gördermekte.
Hadii Şerif:"
Cömertlik cennetten bir ağaçtır,İmdi ,cömert olan kimse ondan bir dalı tutar,cennete girinceye kadar o dalı bırakmaz.ve bühul(cimrilik)cehennemde bir ağçtır.İmdi bahil olan kimse ondan bir dalı tutar ,cehenneme girinceye kadar o dalı bırakmaz"
Mevlana Vakfı İSKENDERUN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder