Gice gündüz bitmez idi zar-i giryanım benim.
Düştü aşk odu bu cana yaktı kül etti beni
Kül olunca yanmaz oldu,nar-ı suzanım benim.
Har-u haşak-i enaniyet yanalı aşk ile
Arş-ü kürsiden geniş açıldı meydanım benim
Ar-u namus şişesin yerlere çalıp kırmadan
Vech-i Hakk'ı olmadı her yüzde seyranım benim
Rahat ile istedim vaslını kahretti bene
Derde düşüp ağlayınca güldü cananım benim
Top ile çevganı sundu bana canan lutfile
Bendedir amma görünmez,top ile çevganım benim
Hayret ender hayrete şöyle düşürdü gönlümü
Şerh olunmaz bu dil ile şimdi hayranım benim
Adem ol vech-i amadır hayret andandır bana
Bu vücudum gamı örttü mihri rahşanım benim
İptida azmeyleyince bu cihan iklimine
Bir libasım yok idi kim örte uryanım benim
Hep birer kaftan verildi dostlarıma hem bana
Anların dahi durur eskidi kaftanım benim
Suya vardık anlar ile kapların doldurdular
Bende vardım testimi mahvetti ummanım benim
Derler imiş halk-i zikre girip dönmez niçin
Ben dönerdim lik gözden mahfi devranım benim
Halka bir kez dönmeden ben nice devreyledim
Bilmediler devrimi yanımda yaranım benim
Yar ile ahdeyledim gah dağılıp gah cem olam
Ta ezel budur anınla ahdü peymanım benim
Anın için gahı Cem'im geh perişan ta ebed
Döndü kaldı üstüme cemü perişanım benim
Döndürür daim muid ismi takazası beni
Nokta-i zatım değil surette cevlanım benim
Devre-i arşiyyeden her kim haberdar olduysa
Ol duyar ancak Niyazi ilm-ü irfanım benim
Hz.Niyazi Mısri KS
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder