Ehli hata ve isyanın,hiçbir veçhile tan olunması ehli tarik nezdinde kabul edilmez.İmam Şazeli hazretlerine bir kişi,komşusu olan günahkar bir kimseyi şikayet eder.Hz.İmam:"Sen ne demek istiyorsun.Biliyormusun?Evet demek istiyorsun ki:"Cenabı Hakk, AFİV, GAFFAR, SETTAR, TAVVAB,RAHMAN,RAHİM..gibi günahkar kullarının lehindeki Esmai Celilesini kaldırsın."Hiç böyle şey olur mu?Mülkü İlahide ebeden isyan olunmamasını istemek bu demektir"diyerek o kişiyi huzurundan red eder ve çıkarır.Zümer 39/53 ayeti:"De ki:Ey günah işlemekle nefislerine karşı aşırı giden kullarım,Allah'ın rahmetinden ümidinizi kesmeyiniz"beyanı ile "Şefaatım ümmetimden büyük günah işleyenler içindir"şeklindeki Hadisi Şeriflaren varlığı ,günah işlemeye ruhsat değildir.Bu emir ve müjde,bu emir ve müjdedeki lezzet nedeniyle ehli isyanın tevbekar olup istiğfar etmeleri ile Cenab-ı Hakka yönlerini dönmeleri içindir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder