HAZRETİ MEVLANANIN SANDUKASI ÜZERİNDEKİ GAZEL

"Ölüm gününde benim tabutum gidici olduğu vakit,benim için bu cihanın derdi olduğunu zannetme.Benim için ağlama ve yazık!yazık!deme.Şeytanın hilesine düştün ,o yazık oldu.Cenazemi götürdüğün vakit ,firak firak deme.Benim için  o zaman mülakat-ı visal olur.Vaktaki beni mezara tevdi edersin ,veda' veda' deme ki mezar cemiyeti kulubun perdesi olur.Aşağıya gitmeyi gördüğün vakit ,yukarı gelmeğe bak.Güneşin ve ayın gurubuna niçin ziyan olsun.Sana gurub görünür,fakat şuruk olur,lahd hapis gibi görünür,canın kurtulması olur.Hangi dane zemine gömüldü ,neşvü nüma bulmadı?Niçin senin dane-i insaniyyetine bu şüphe olsun?Hangi kova aşağı gitti de dolu olarak dışarıya gelmedi.Kuyudan dolayı can Yusufuna niçin figan ola?Vakta ki ağzı bu taraftan bağladın,o tarafa aç ki senin hay ve huyun la-mekan fezasında olsun"