Hazreti Şarih İsmail Ankaravi nazretleri buyurur:Ehlullahı bilmek,Allah'ı bilmekten daha güçtür.Çünkü Hakk'ın kudret eserleri ortadadır.Akıl ve anlayışı olan bu eserlerden,eserin sahibine doğru gider.Keza Evliyayı bilmek,peygamberi bilmekten daha güçtür.Çünkü Peygamberlerde Halkı bulmak ,onlara Peygamber olduğunu söylemek ve davet etmek vaciptir.Yeri geldiğinde Hakk'ın izni ile mucizeler gösterirler.Fakat Evliyaullah'a gizlilik vaciptir.Onlara,halkı bulup davet etmek lazım değildir.Bilakis davetten kaçınmaları gerekir.Bu nedenle avamı halk,Evliyaullahı idrakten acizdir.
Ehlullahı bulan kişi,Bazen Halkın ,O AZİZLERİ bilememesinden taaccübe düşer.Nasıl göremiyorlar?diye.Bazan da Akıllıların ve zekilerin ittifakla Evliyayı inkar etmeleri karşısında tereddüde düşerler.Acaba ben yanlış bir yoldamıyım diye irfan ehlinin sıkça söylediği ACABA,RECEBA sarsıntılarını yaşar."Şeytan beni doğru yoldan mı saptırıyor,bir nakısı ben mürşit ittihaz edip hakikat ağacı zannıyla bir hayal ağacının dalını mı tuttum?"diye.Bu duyguda Hakk'tan dır.Zira Ysuf Suresi 12/110 ayeti açıktır:"Allah Teala kafirlere,peygamberler nusretten meyus oluncaya kadar ,dünya devletiyle imhal buyurdu.Enbiya nefislerinde kafirlere karşı nusret vaadinde yalan söylediklerini zannettiler.Veyahut Enbiyanın vaadleri ve vaidleri(korkutmaları)uzun müddet tezahür etmemekle kafirler enbiyanın yalan söylediklerini zannettiler.Neticede onlara bizim nusretimiz geldi,dilediğimiz kimseler kurtarıldı.Bizim azabımız mücrim olan kavimden reddolunmaz"
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder