NUHUN GEMİSİ,NUH TUFANI

Nuh, vaktin insanı Kamilidir.İnsanı kamilin inşa ettiği "gemi " ise şeriatı garradan ve tarikatı aliyyeden hakikate giden vasıtadır.İnsanın kurtuluşu kendisini hakikate ulaştıracak bir vasıtayı bulmasındadır.Bu iki vasıta vahdet denizi üzerinde seyreder.Kaptanı Nuh, mürşidi hakikatı ve onun eliyle bize ikram edilen her türlü vesiledir.Kaptanı tufandan kurtaran tabiatıyla gemi içindekileri de kurtarır.Kaptana uyan salik, dışarıdaki celal tecellilerinden emin olur.Geminin kaptanı zahirde mürşidi Kamil batında yani enfüste aşıkın "Rabbül hassı" dır.Bu gemi her anı vahdette seyreden insanı kamil gemisinden başka bir şey değildir.Bu gemiden maksat muvahhitler topluluğudur.Onlar insanı kamil rehberliğinde Hakk7ın celal dalgaları arasında yitip gitmezler, bilakis onu tanıyarak cemale doğru yürürler. "TUFAN" her türlü delalet ve celal tecellileridir.Şeriat ve tarikat gemisine binip kur'anın ve peygamberin yaşadığı hayatı takip edenler , nefislerinin tufanından emin olarak , geminin kaptanına tam bir teslimiyetle menzile doğru yol alırlar.Tufan ,içerde ve dışarda olan celal tecellilerdir."Şeriat,tarikat yoldur varana/Marifet hakikat andan içeri" denmiştir.

KUR'AN DA İSMİ GEÇEN PEYGAMBERLER

kur'an-ı Kerimde, bir takım peygamberlerin isimleri ve hadiseleri geçer.İsmi geçen her Nebi, turuku aliyye bünyesinde bir kamil mürşidin murakabesinde mana yolculuğu yapan birsalikin hikayesidir.Tarihte yaşamış olan bu peygamberlerin yaşadıkları aynen yaşanmasa da onlar üzerinden anlatılan misali hakikatlar, zaman ve zemine göre elbise değiştirip güncellenir ve benzerleri yaşanır durur.Nuh'da seyreden bir kişinin tevhide yönelip kavmini hakikat yoluna davet etmesi, nefsiemmaresinin ve özellikle "benliğinin bir ahtopot gibi saran kollarıyla başının belaya girmesi demek olacaktır.Nuhun gemi yapması , tevhide bir vasıta bulması , kavmine tufandan haber vermesi nefsi emmareden sakınmaları gerektiği , gemiye binmeleri, insanı kamile uyup Hakk7a bir kurtuluş vesilesi aramaları anlamına gelecektir.Nuh kavmini batıran tufan(nefsin celali tecellileri) farklı farklıdır.Ancak değişmeyen yegane sebeb benliktir.Yani tufanın kökeninde benlik vardır.Kimin mal hırsı çoğaldıkça tufana dönüşür ve içinden karun çıkar.Nuhun gemisine doldurduğu kavim, terbiyeyi kabul eden ve yola çıkıp giderken eğitilmeye razı olan duyular ve huylardır.Kurtuluş gemisine binmeyen asiler ise zaten aşıkın yani Nuhun gözyaşı tufanında boğulmaya mahkumdurlar.Nuhun karısı ve oğlunun kendisine inanmayıp helak olması; benlik sahiplerinin tek kurtuluşunun şeriat gemisinde turuku aliyye reisi olan kaptanın dümenine girmekle mümkün olduğunu bildirmektedir. Zahiri ve misali hakikatların değişip durmasına rağmen özün değişmediği vurgulanmıştır.

TUFAN

Sel, rüzgar,ölüm,taun,bolluk ve açlık gibi çokluk  ve şiddeti ile etrafı saran ve kuşatan her şeye “tufan” denir.Ancak genellikle su tufanı için kullanılması yaygınlık kazanmıştır.Nuh (a.s) zamanında olan hadiseye yeryüzünün tamamının suyla kaplanması denir.Nuh (a.s) Hz.Adem atamızdan 1642 yıl sonra gelmiştir.950 yıl risalet görevini yapmıştır.Bu uzun sürede pek ak kişi kendisine iman etmiştir.Peygamberliği ,zamanındaki yeryüzündeki tüm insanlıktır.Efendimiz (sav)’in peygamberliği zamanındaki tüm insanlara olduğu gibi,kıyamete kadar gelecek olan tüm insanlara şamildir.

Hz.Nuh (a.s),tufandan sonra 60 yıl yaşamıştır.en uzun ömürlü peygamber olup ömrü 1050 yıldır.Bunun için ona Resullerin şeyhi denir.Kıyamette Efendimiz (sav)’den sonra yerden çıkarılacak ilk kişidir.Bu kadar uzun bir ömür sonunda :”Dünyayı nasıl buldun?” diyen meleğe:”İki kapısı olan bir ev gibi buldum.Dünyaya birisinden girerler,diğerinden çıkarlar” demiştir.