RESULULLAH (SAV) HEDİYYESİ

Pir Ömer Halveti hazretlerinin halifelerinden Ahi Mirem hazretleri gençliğinde iyi bir şair idi.O zamanın hükumet emirlerinden birisine bir kaside yazdı. Şairlerin bu kasideleri yazıp devlet adamlarına verip onlardan bir maddi yardım beklemesi normal adetten idi.O emir kasideyi dinledi,şaire bir para verildi amma o emirin şaire iltifat etmemesine şair üzüldü.Ahi Mirem hazretleri bu üzüntü içinde uyuduğunda bir rüya gördü.rüyasında ,kendisinin Resulullah efendimiz için bir kaside yazıp Efendimize huzurunda okumak için izin istediğini ve kemali edeple  bu kasideyi okuduğunu gördü.Efendimiz de çok hoşnut olarak kemali ikramla :"Hele Mirem, sana caize verelim, diyerek yerden bir avuç toprak  alıp;"Kimyadır, gaflet eylemeyesin, deyip Mirem'in eline koydu. Mirem, uyandığında avucunu açıp baktığında toprağın avucunda bulunduğunu ve onu yere kor komaz halis altın olduğunu hayretle gördü.Hemen aşkın cezbesine tutulup Şeyh Pir Ömer halveti hazretlerinin huzuruna varıp beyat etti. Nice yıllar tekkeye hizmet etti ve Şeyhin vefatında sonra post'a oturup irşada devam etti.

NEFSİN TATMASI GEREKEN DÖRT ÖLÜM

Pir Ömer Halveti hazretleri buyurmuştur:"Salik, ölümü görüp ondan ders almazsa, dervişlik ona haramdır. Derviş olanın dört türlü ölümü vardır:
Birincisi Kırmızı ölümdür ki nefse muhalefet ve arzuları gemlemedir.
İkincisi siyah ölümdür ki gizli ve açık olan her türlü eza ve cefaya sabredip tahammül etmektir.
Üçüncüsü yeşil ölümdür ki eski ve yamalı giysilerle yetinmek, tevekkül etmektir.
Dördüncüsü beyaz ölümdür ki az yeyip riyazata devam etmektir. Salik bu dört ölümü nefsine tattırmaz ise fukara sırrına ulaşamaz. 

EVLİYANIN BULUNDUĞU YERİN HAYVANLARI DAHİ EMNİYETTEDİR

Halvetiyye tarikatının Pir'i Ömer Halveti hazretleri ,bir dağda ağaç kovuğunda kalıp bu yerde kırk erbain üst üste çıkartmıştır.Hayvan eti yemediğinden bütün vahşi hayvanat ve kuşlar bulunduğu yere gelir idi.Hazret zikir çekerken ağaçlar mum gibi ışık verirler idi.O civarda bir şehrin hakimi ava çıkar.Bir geyik arkasında atı ile birlikte geldiğinde yolu bir nehre uğrar.Geyik karşıya geçer.Hakim atını nehre sürer at nehrin ortasına gelince durur ne ileri gider ne geri gider.Hakim yüzme bilmediğinden boğulması mukadderdir.Korku içinde etrafına bakınırken Ömer halveti hazretlerini karşıdan görür.ve ona nida eder:"Aman ya Şeyh" dediğinde hazret:"Benim dağımda olan hayvancıkları salıverirsen hoş, yoksa helak olursun" sözü üzerine Hakim kabul ederek söz verir ve  adam dereden kurtulur.

HALVETİYYE TARİKATININ ŞUBELERİ

Halvetiyye tarikatı dört ana koldan kırk şubeye ayrılır.Ana kolları RUŞENİYYE,CEMALİYYE,AHMEDİYYE VE ŞEMSİYYE'dir. Tarikatın Pir'i PİR ÖMER HALVETİ hazretleridir.Miladi 1347  yılında doğmuş,1420 yılında ahirete intikal etmiştir.
Rivayet olunur ki Pir Ömer Halveti hazretleri içi boş gayet büyük bir çınar ağacının içinde halvete niyyet ile halk nazarından uzaklaşmak istemiş ağaca girmiş.Müridleri ve sevenleri şeyhi muhabbetle aramışlar ve çınar ağacının kovuğundabulmuşlar.İştiyaku niyaz ederek halvetten çıkarmışlar.Ağaçtan çıkıp yürümeye başlayınca ağaçta lihikmetillah arkasından yürümeye başlamasıyla  hazret hemen dönüp çınara hitaben:"Ya çınar! sırrımı niçin faş edersin.Zikrullah ile sana bu kadar safa ve şeref verdiğim yetmez mi?Yerinde dur" buyurmalarıyla ağaç yine eski yerine avdet etmiştir.