HÜVE (HU)

 O'nun görünmeyen alemdeki durumudur.Bu mertebe gayb aleminin malıdır.Kendini göreceği aynayı yaratmadığı mertebe olduğu için, burada kendini kendinden başka bilen yoktur. Mevlid'de "Cümle alem yok iken ol var idi" cümlesiyle kastedilen nokta burasıdır.Burası "Allah'ı Allah'tan başka bilen olmayan" ve tasavvufta karşılığı bulunmayan , yegane mertebedir.Diğer tüm mertebelerin birer karşılığı vardır.Örneğin;Allah'ın karşısında kul, Ahad'ın karşısında Vahid, Rab'bın karşısında merbub, Hakk'ın karşısında Halk olması gibi..Böyle olduğu için tasavvufta bir rakamı adetten sayılmaz ve tek sayılar üçten başlar.Burası O'nun bisükun olduğu mertebedir.

ÜST BİLİNÇ

Bugün ilim diyor ki "Sen bir şey düşündüğünü sanıyorsun; ancak o düşünce senin zihnine altı saniye önce üst bilinçten hazır olarak geliyor. Sen kendin düşünüyorsun sanıyorsun". Bu üst bilinç insanın hüviyeti, hayat kaynağıdır. İnsan bu alemde sekiz sıfatı sübutiyye ile yaşar: Hayat, ilim, İrade, Semi, Basir,Kudret, Kelam,Tekvin. Ölüm halinde bunlar kaybolur. Uyku halinde ise hayat sıfatı hariç, yedi sıfat batındadır, gizlidir. Yalnız hayat insanda hüviyetin devam ettiğini gösterir. Uyuyan insana dikkat edilirse nefes alışlarında hu hu diye hüviyetini söyler"Hu"

"HU"

Arapça "O" anlamında olup , Allah'ın zatını ifade eden , mutlak gayb olan hüviyetdemektir.Hüviyet ise varlığın kindisi olup, varlığı oluşturan zatın, zatın zuhuru olan tüm sıfatların ve sıfat tecellisi olan fiillerin bütünlüğüdür.Bu bütünlük tecellidir.Tecelli, zahire isim giyinerek çıktığından tecelliyi zikrettiğimiz isim ile tevhid edersek ikilik, Allah ile tevhid edersek iman olur.İşte tüm varlıklar ve biz diye anlatılan kesret isimden ibarettir.Aslı itibarıyla bu isimleri giyinip zahir olan , zatından sıfatına tecelli eden Allah'dır.Bizler isimlere müstakil varlık veririz.Her ismi zan ile ayrı ayrı tecelli eder görürüz.Oysa, görünen suretin aslına nisbetle bakıldığında isim zikredilmez.O denir yahi HU.
Sufi kendisinde ikiliği birleyip tevhideermiş olandır.İşte o safa ehli yani seyir ehlidir.O her baktığının siretini , esmanın müsemmasını görerekHak ile olandır ve o Hu dadır.Aşık da , candan Hu diyerek varlığının, maşukun mekanı olduğunu dile getirmektedir.

HU HARFİ

(HU) harfi tek olan Allah'a işaret olan bir harftir.Ne isimdir, ne de sıfattır.Ancak Allah'ın tekliğine işarettir.O tek olan harf(ha)dır.nefsin karargahıdır.Söylediğin bütün isim ve sıfatları dilden söylersin ama Hu öyle değil.Hu canın ortasından çıkar,samimi sineden ve gönlün dibinden geçer,dilin ve dudağın onunla bir işi ve ilgisi yoktur.Din yolunun erlerinin ve aynel yakin makamının efendilerinin gönülleri saftır,himmetleri yücedir ve sineleri ağyardan arınmıştır.Onların sinelerinin dibinden bu kelime çıktığında ,onların maksatları ve bundan anladıkları Hak Teala'dan başkası değildir.Bu durumda olan bir aziz yolda gidiyordu.Dervişin biri yanına gelip"Nereden geliyorsun "diye sordu . "Hu"diye cevap verdi."Nereye gidiyorsun?" dedi.Hu diye karşılık verdi.Maksudun nedir?diye sorunca yine Hu dedi.ne soruyorsa Hu diye cevap veriyordu
Velhasıl La ma'bude illa Hu,La maksude illa Hu,La mevcude illa Hu  ifadesi vecd ve keşif ehli içindir.