FESADIN KAYNAĞI,

 FESADIN KAYNAĞI

Hak Teala hazretleri Kamer suresi 49 ayetinde buyurur”Biz her şeyi bir ölçüye göre yarattık”.

Ve yine Mülk suresi 3 ayetinde buyurur:” Bak göklere en ufak bir bozukluk görecek misin?”

Her şey proğramlandığı gibi yürümekte.Ama yeryüzüne başını çevirdiğinizde işte o zaman fesadı, kargaşayı göreceksiniz.Fesada sebeb olan, ilahi kaynağından kopmuş  ve burayı kendisine ait zanneden , Kur’anın tabiri ile kendisine zulmekte olan insandır.Allah Teala’nın zulmeden ismi yoktur.Kahhar ismi var, kahredebilhir  Müntakim ismi var, intikam alabilir.Ama zalim ismi yoktur.Her ne yapıyorsa , cebirnle bile olsa , bir hikmete binaen yapar.

İNSANLAR ARASINDA FESAD ALTI ŞEYDEN DOĞAR

 

İNSANLAR ARASINDA FESAD ALTI ŞEYDEN DOĞAR

Zünun-i Mısri der ki: İnsanlar arasında fesad altı şeyden girmiştir

1-) Ahiret ameline karşı niyyet zayıflığı

2-) Bedenlerin , şehvetler elinde rehin olması,

3-) Ecelin her an gelebilme ihtimaline rağmen tuli emeli bırakmamaları,

4-) Mahlukların rızasını Halık’ın rızasına tercih etmeleri

5-)Heva ve heveslerine uyarak , nebilerin sünnetini terk edip arkalarına atmaları

6-) Selefin zelle kabilinden olan hatalarını hüccet edinip onların asıl örnek alınacak menakıbını bırakmaları, ahlaklarını örnek almamaları

ORTALIĞI FESADA VERMEK

 

ORTALIĞI FESADA VERMEK

Bakara suresi 204 ayetinde Hak Teâlâ bir insan tipinden bahseder.”İnsanlardan öyleleri vardır ki , dünya hayatı hakkında söyledikleri senin hoşuna gider.Hatta böylesi kalbinde olana(samimi olduğuna) Allah’ı şahit tutar.Halbuki o hasımların en yamanıdır”

Bu tipler peygamberin muhabbetini elde etmek amacıyla dünyevi konuşmalarının dışı süslüdür.Bundan maksadı dünyalık elde etmektir.Bu tipler bir işin başına geçerse yeryüzünde ortalığı fesada vermek , ekinleri tahrip edip nesilleri bozmak için çalışır.

Kötü idarecilerde , haksız yere cana kıymak ve milletin malını boş yere telef etmekle aynı kötülüğü yaparlar.Ya da adaleti bırakıp zulme dalarlar ve onların  bu kötülükleri sebebiyle Hak Teala yağmuru keser bitkiler ve insanlar susuzluktan telef olurlar.Hadisi şerif      de buyrulmuştur:Hak Teala , maişet sebeblerini yarattığı zaman bereketi nebatata ve canlıların nesillerine koymuştur”  Dolayısıyla bu iki şeyin helakı demek, fesadda zirveye ulaşmak demektir.

Fesad nedir? Bir şeyi kötü niyetle iyi halinden çıkarmaktır.

FESADI İLK İCAD EDENLER

 Fesadı ilk icad edenler, dinin ahkamının bir zerresini dahi kendi hesabına uygulayanlardır.Sasani hükümdarlarından Nuşirevan la alakalı bir tuz hikayesi anlatılır.Bir avlanma esnasında avladıkları hayvanı pişirmek isterler ancak yanlarında tuz yoktur.Yakındaki bir köye tuz temini için bir adam yollarlar.Adam köylüden tuz ister , alır getirir.Padişah, tuz parasının verilip verilmediğini sorunca tuzu getiren adam derki:Padişahım tuzun bir değeri yok ki.Padişah buna kızar ve tuzun parasının köylüye verilmesini ister.Çünkü basit, değersiz gözüken başkasına ait bir nesne idareci tarafından alınırsa arkasından gelenler bunu büyütürler.Padişah başkasına ait bir ağaçtan bir kiraz kopartsa, padişahın adamları bu ağaç bizimdir diye kökünü kesmekte beis göstermezler.

YERYÜZÜNDE BÖBÜRLENMEME ÖRNEKLERİ

“İşte ahiret yurdu! Biz onu yeryüzünde böbürlenmeyi  ve bozgunculuğu arzulamayan kimseye veririz.(En güzel ) akıbet ,takva sahiplerinindir.”(Kasas 83)

“Uluvve”kelimesiyle ifade buyurulan büyüklük,zorbalık ve tasallut manalarını ifade eder.”Fesad” kelimesi ise insanlara zulüm ve düşmanlık yapmak manasınadır.Bu iki menfi  davranış maddi güç sahibi olmaktan doğar.İnsanları idare etme makamını elde edenlere mahsustur.İdare tarzının ister monarşi isterse demokrasi olsun bir şekilde idareyi ele geçiren kişileri bekleyen tehlikedir.Çünkü bu makamda olanlar,mutlaka güç zehirlenmesi diye tabir edilen büyüklenme,zorla yaptırma ve zulüm yapma eyleminden kendilerini kurtaramazlar.

Hz.Ali (r.a) demiştir ki:”Bir kimse ayakkabısının bağının , arkadaşlarınınkinden daha iyi olmasını ister ve bundan hoşlanırsa  o kimse de bu ayetin manasının şümulüne girer.Yani hoşlandığı elbise ve giysiler onu büyüklenmeye  ve tekebbüre sevkederse o da yeryüzünde fesad ve bozgunculuğu isteyenlerden olmuş olur.

Rivayete göre Hz.Ali (r.a) vali olduğu halde caddelerde yalnızca yürür ; yolunu şaşıranlara yol gösterir, zayıflara yardım ederdi.Satıcılara ve bakkallara uğrar, Kur’an dan “TİLKE DDARÜL AHİRETÜ “(Kasas 83) ile başlayan bu ayeti okuyarak söze başlar  ve şöyle derdi:Bu ayet adalet sahibi ve tevazü ehli valiler ile güç ve kuvvet sahibi diğer insanlar hakkında nazil olmuştur.Ömer b.Abdülaziz ‘in bu ayeti ruhunu teslim edinceye kadar sık sık tekrar ettiği rivayet edilir.

Bazı büyükler demiştir ki yeryüzünde mahviyet sahibi, kırık gönüllü , sabırlı ve tahammüllü olmaya devam et.Çünkü Allah’a yükselen “L ilahe illallah”kelimendir,sözündür.İnsanların kalbinde sana karşı bir ihtiram duygusu yaratarak seni rızıklandırır.

Bir mahluk diğer bir mahukakarşı ancak maiyetinden perdeli(hicablı)olduğunda üstünlük taslayabilir.Şayet (hicabı kalkıp)diğer mahlukun Allah’la beraber olduğunu müşahede etseydi, mahviyet sahibi olur tevazu gösterirdi.