SÖZ'E VEFA

Ahde vefa etmek en mühim konudur. Zira bu söz'ün (ahdin) başlangıcı Ruhlar alemidir. Hak Teala o alemde ruhlara işitme ve konuşma yetisi bahşederek insana sormuştu:"Ben sizin rabbiniz değil miyim?" Kulların tamamı evet"Bela" dediler. Bu İnsanla  Allah arasında olan bir konuşma olup kulluğa "evet" denmişti. Bu ahid, kesafet yahut şehadet dediğimiz bu alemde unutulmayıp, yerine getirilmelidir. Zahiren insan, kendisine söz verenin bu söz gereği hareket etmemesine üzülür,kızar. Hak teala'da böyledir. Kulluğu kabullenen birisinin, bu kulluğa uymayan davranışa girmesi Rabbimizi üzer

AHDE VEFANIN ÖNEMİ

Aşkı ilahi ancak vefalı olan kimselere yüzünü gösterir. Çünkü ilahi aşk çok nazlı ve kibirlidir. Kolay ele gelmez. Ona çok hizmet etmek ve niyaz etmek lazımdır ki nazlandıktan sonra ele gelebilsin.İlahi aşk,insanı Kamil gönlünde olmakla,ancak insanı Kamil'e çokça hizmet edip gönlüne girmekle mümkün olur. Bu hizmet esnasında insan birçok imtihanlara uğrayabilir. Acaba, recep ağa gibi insanı tereddüde düşüren sorular ve hallere şahit olabilir. Bu durumda ahdi ve vefası gevşek olanlar Mürşit kapısını bırakıp uzaklaşırlar.Aradığımız bu değilmiş diyerek ahde vefa etmezler. Başka bir mürşit arayışı içinde olup ömürlerini  bu şekilde tüketirler. Bakarlar ki ömür bitmiş ama bir avelde edememiş. Ahde vefa, insan ağacının kökleri gibidir. Kök gizli olur. Kök sağlamsa, ağacın bedeni taze ve üzeri meyveli olur. Vefa yoksa o ilişki devam etmez.
Bir kimsenin ilmine aldanma, ahde vefasına bak. Ahdine vefakar olan kimse de ilim yoktur diye aldanma. Onun Hakk'a vefa piriyle olan ahdine sadık olup olmadığına bak. İlim zahiri kabuk gibidir o kimsenin ahdi dahi o aradığın ilmin içidir.İlimden maksud ameldir ve amel ise ahde vefa etmektir.

İMAN AĞACININ TEVHİD YEMİŞLERİ:AHDEVEFA/FAZİLET/KEREM VEMÜRÜVVET

Bu üç meyve şu hadisede en güzel şekilde anlatılmıştır:
Hz.Ömer (r.a) mühim bir mesele için eshabı topladığı bir ortama iki kişinin bir genç delikanlıyı muhafazaları altında huzura getirdiklerini görür.İki kişi:
"Ya Emirel müminin, biz filan kabiledeniz.Bizim babamız kabileler arasında kerem ve insani seciyyesiyle şeref kazanmış bir pirdir.Bu gün kendi bahçesinde meyve toplarken bu genç delikanlı babamızı öldürdü,biz de Allah namına ihkak-ı hak istiyoruz"
Hz.Ömer gence dönerek:"Davacıların şikayetini dinledin, ne diyeceksin?" deyince genç gayet temkinli bir vaziyette:"Ya Emirel Mü'minin! dedikleri doğrudur " diye cevap verdi.Gencin bu edası herkesi şaşırttı.Genç şu cümleyi de ilave etti "Eğer müsade edilirse meseleyi bir de ben izah edeyim"diyerek hadiseyi anlatmaya başladı:"Efendim ben çölde yaşayan bir insanım.Seyahata çıktım.Altımda gayet güzel,şeceresi çok temiz, yürüyüşü herkesi meftun eden bir atım vardı.Şöyle niyet ettim :Şehre girdiğim vakit hangi yolu takip ederse o yolu takip edeyim dedim.Karşımda meyve ağaçları bol bahçeli bir sokak çıktı, bu sokağa saptım, bir duvar üstünde meyvası olan bir dal sarkmıştı, atım dala uzandı ve kopardı.İkinci bir ziyan yapmasın diye atımı çekerken bir ihtiyar gayet gazaplı bir çehre ile duvardan çıktı, elindeki taşı atıma fırlattı, taş isabet eder etmez atım nefes almadan ruhunu teslim etti, benimde bu acıklı vaziyet karşısında ihtiyarım elimden gitmiş olduğundan ihtiyarın fırlattığı taşı aldım kendisine fırlattım, onun da eceli gelmiş olmalı ki o da bir sayha attı ve öldü".
Hz.Ömer :"Cinayeti ağzınla itiraf ettin binanaleyh kısas yapılacaktır" dedi.Gencin halinde hiç değişiklik olmadan :"Ya Emirel Müminin Ben müminim.Rabbim bu cezayı istiyorsa seve seve razıyım.Yalnız bir ricam var.Benim küçük yetim bir kardeşim var.Babam vefatından evvel onun için bazı şeyler ayırdı ve kardeşin rüşte erince bunu ona ver diye bana vasiyet etti.Ben o paraları gömdüm ve yerini benden başka bilen yoktur.Yarın huzuru ilahide yetim benden hakkını ister.Bana üç gün müsade edin parayı bulunduğu yerden çıkarayım, yetim kardeşime de bir sahip bulayım,geleyim"dedi.
Hz.Ömer:"Nasıl olur ?"diye sordu.Genç:"İçinizde bana kefil olacak kimse vardır elbette" deyince Halife:"Kim olabilir?" diye sordu.
Genç bu defa huzuru halifede olan eshabı gözden geçirmeye başladı ve birden bire gözü Ebuzer Gıfariye çarptı:"Bu zat bana kefil olur" dedi.
Herkes hayretleEbuZer'e baktı.Ebuzer (r.a)"Hay hay kefil olurum,gitsin, üç gün sonra gelsin" buyurdular.
Genç gitti.üç gün geçtive müddetin sonu geldi ama genç ortada görünmüyordu.Hadisede bulunan zevatlar toplanmışlardı.Davacılar:"Süre geçti.Kefil için kıyas isteyeceğiz" diyorlardı.
Hz.Ömer :"Vallahi ben de tatbik edeceğim" buyurdu.
EbuZer hazretleri de:"Vallahi ben de tatbik ettireceğim" dedi. ve abdest alıyordu.Herkesin göz yaşı dolmuştu.Tam o sırada genç kan ter içinde birdenbire içeri girdi:"Beni affediniz,bizi intizarda bıraktım.Çocuğun dayıları uzağa gitmiş , onları bulmak için geciktim"diyerek özrünü belirtti.Herkes hayretler içinde idi.Herkes içinden:"Bu genç nasıl geldi?"diyordu.Genç:"Yoksa beni gelmeyecek mi zannettiniz?Ben müminim yahu! Mümin diye ahdine vefa gösterene denir"sonra Allah'a teveccüh ederek:
"Ya Rabbi Benim sana olan imanımın nuru yüzüme aksetmedi mi bunlar şüpheye düştüler?"diye gözü yaşlandı.Gencin imanından çıkan bu sözler Ömer'in gözünden de yaş getirmişti.Genç sözüne devam etti:"Ben gelmeyip de :'Artık Muhammediler de ahde vefa kalmamış dedirtecek kadar alçakmıyım?"dedi.
Ömer (r.a)Ebuzer'e hitaben:"Ya Eba zer bu gencin babasını tanırmısın,kabilesini bilirmisin?"dedi.Ebuzer:"Hayır ya Ömer! Bu suali  bu gence nasıl kefil oldun manasında soruyorsun zannederim.Beni herkes bilir.Hazret-i Resulullah'a nasıl iman ettiğimi herkes bilir.Binanaleyh ben de:"Muhammedilerde fazilet kalmamış dedirtemezdim"
Bu cümleler huzurda bulunanları cezbelendirmişti.Davacılara rikkate gelerek:"Ya Emirel müminin biz de Allah için kıyasdan vazgeçiyoruz.Siz de:Artık Muhammedilerde kerem ve mürüvvet namına bir şey kalmamıştır dedirtmeyeceğiz" dediler
Varını Allah'a satanlarda bu haller görülür.

AHDe VEFA GÖSTERMEK

Akıllı kişeye gereken ahde vefa göstermektir.Bu ise Allah teala'nın "Ben sizin Rabbiniz değil miyim?" buyruğuna "Evet,sen bizim Rabbimizsin!"(el-Araf 7/172) sözüyle rübubiyyeti ikrar sırasında yapılan ahdin gereğini yerine getirerek sorumluluğundan kurtulmaktır.Ahde vefa, avamdan olanlar için, müjdelere sevinip uyarılardan korkarak kulluk yapmaktır.
Havas için ahde vefa;İlahi emirleri başka bir maksatla değil sırf Allah'ın emri olduğu için yerine getirmektir.Bazen insana unutma hali arız olup ahdni unutabilir.Fakat o, bulnduğu makama göre belalara maruz kalır.