Peygamberlerden birine şöyle denmiştir:Yarın sabah evinden çıktığında karşına ilk çıkan şeyi ye.İkincisini ört.Üçüncüsünden yüz çevir.Bu peygamber sabahleyin evinden çıktığında büyük bir dağ ile karşılaştı.Emre uymak için dağı yemek istedi.Dağ elma oluverdi ve o elmayı yedi.Bunun çok lezzetli olduğunu gördü.Sonra ikinci olarak bir altın tas buldu.Bunu ne kadar saklamaya çalıştıysa da tas hep ortaya çıkıverdi.Sonra üçüncü olarak karşısına çöplük gibi yerler çıktı ve bundan yüz çevirdi.Daha sonra peygambere bu durumun yorumu yapıldı ve şöyle dendi:"Karşına ilk çıkan bu dağ şiddet ve öfkedir.Bu durum ortaya çıkınca onu dağ gibi büyük görürsün.Ancak sabırla ve öfkeni yenip yutmakla bu durum tatlı bir şey oluverir
Şair şöyle der:
Tahammül insana önce zehir gibi görünür,
Fakat tabiatta yerleşince bal olur.
Altın tasa gelince o iyilikler ve iyi hallerdir.Sahibi bu durumu ne kadar gizlese de o hep ortaya çıkar
Şair der ki
Eğer halis miske sahip değilsen konuşma
Eğer varsa zaten kokusuyla o kendini belli eder
Çöplüğe gelince işte o dünyadır.
Şair ne güzel söyler:
Tertemiz ruhun makamı yücelerdir,
Dışkıyı yurt edinen ise ancak kurtçuk olur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder