Bu alemin dışındaki alemi görenler nedense toplum içinde hep az bulunur,hemde toplum onları küçük ve hakir görür.Tıpkı göz içinde görmeyi temin eden gözbebeğinin küçücük olması gibi.Halbuki görmeyi temin eden o kısımdır ki fiziken kücücük olsada gördüğü ,ihata ettiği alan kendinden misilsiz şekilde büyüktür.Evliyaullah'da batın alemlerini görür ancak insanlar bu mana sultanlarını basit görürler ve kelamlarını tevil cihetine giderler.Hakk Teala'nın sütünden ancak Evliyası emebilir.Muhabbet damlasını kimin kalbine düşürmüşse dünyanın tüm kabiliyetleri onun yanında manasız kalır.
Kime "Kulum"demişse sultan odur.Ashab-ı Kehfin köpeği ,köpeklikten çıkmış,tüm dünya arslanlarının baş eğdiği konuma kavuşmuştur.Suret gitmiştir,itibar edilen mana haline gelmiştir.Kalemle yazanlar karşısındakini överken "Şöyle boylu,böyle kaşı güzel,endamı şu"diye tabir kullanmazlar,o kişinin batınındakileri söylerler."Adaletli,cömert,fazilet sahibi efendi"diye yazar.Muhatabın manasını,ruhunu anlatır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder