TİCARİ MEVLEVİLİK,

 ***

yıl 1996 ve sonrası idi.İskenderun'da bir sema etkinliği yapalım dedik.kim bu işi icra eder.Konyade mevcut bir guruba ulaştık.Ücret hususunda anlaştık.Mutrip Ankara'dan gelecek,semazen Konya'dan.Ankara'dan gelenleri otogarda karşıladık.İstirahatleri için evimize götürdük.Semazen heyeti kendi araçları ile geldiler.Öğle yemeği esnasında mutrip heyeti ile sema heyeti biraz sertleştiler.Semazen başı,ben yanımda kaseti getirdim.bu gösteriyi gerekirse kasetteki sesle idare ederim deyince berikiler sustu ücret hususunda  anlaştılar.Öğleden sonra arkadaşlardan bir haber:Abi .Semazenler var ya istirahat için vakıf binasında bıraktığımız kişiler..Eee ne olmuş?aşağıdaki caddede bulunan kahvede kağıt oynuyorlar!Git lan yanlış görmüşsün onlar mübarek insanlar!olurmu öyle şeyler.dedik.Akşam sema gösterisi yapıldı.perde kapandı.Semazen başı sahneyi terk etti.salondan dışarı çıktığımızda ,orta yere kurulan bir sergide hediyelik eşya standının kurulduğunu ve satış yapanında sema kıyafeti içinde olan semazen başının olduğunu gördüğümde,seyrü süluk saftiriğinin ne halde olduğunu söylememe gerek yok.

Niçin bunları söyledim bilmiyorum.20 yıl  önce gördüğüm bu sahne her zaman yaşanacak.Kıymetli olanın sahtesi olur,altın gümüş gibi.Demir'in veya kömürün  hiç sahtesi olur mu? 
Face,tiwitter v.s şöhretin,bilinmenin ve tanınmanın  ortamı değilmi?Yaşayan Ölü olabilmek.Üstad Necip Fazıl'ın dediği gibi:olmasın top arabam.Tabutumu taşısın dört inanmış adam
hayırlı akşamlar.