Haybabam(ki bu tabir size aittir)'den yıllar önce duymuştum:-Oğlum,bir adam ya doğuştan olmalı,yada görür gözü ,işitir kulağı olmalı.Bu ikisi yoksa Söz tutmalı.Buda yoksa Hakk'ın mülkünde yaşamasın.Bu sözü Sultan-ı Arifin Beyazıt-ı Bestami Hz.lerine atfetmişti.Bundan sonrasını Samiha Ayverdi annemiz söylüyor:"biz insanlar işittiklerimize ya dudak bükeriz,ya inanmış görünür ,yahutta inandığımızı sanırız.Ne ki bu inan,kaybolmak için güneşi bekleyen bir çığ tanesi gibi ,silinmek,yok olmak için bahane gözler.Acaba kulakla göz arasındaki kapıyı açmadan,kimin imanı sahih olabilmiş ,kim duyduğunu,görmüşçesine tasdik edebilmiştir?Amma insanoğluna bu kapıyı açmak kadar müşkül ne vardır?Zira dünya,ona varılacak yola kazılmış tuzaklarla doludur.Bu çukurlara kimler düşmemiş,o girdaplar ,kimlerin başını yememiştir?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder