Hakikatin Suskunluğu
Kan ve ter içinde kalmış hakikatin
suskunluğunda,
Duyulan tek şey: sessiz seyirler.
Kuşatılan Mescid-i Aksa mıydı,
Yoksa esir alınmış vicdanlarımız mı?
Ezan kubbelerde göğü titretirken,
Saflarda birbirine uzanamayan titrek
eller,
Hakikati söyleyemeyen diller...
Ey cihanı kul olarak emanet alan bizler,
Zulmün tebliğcisi değil,
Hakkın sesine boyun eğenler olmalıydık.
Elbet nuru tamamlayan Rab,
Ya uykusunda unutulanları,
Ya da geçmişten geleceğe seslenenleri
çağırır.
Uyanın...
İçinizdeki köhnemiş benliklerden,
Körpe tohumla, Mutlak’tan yeniden
yeşerin.
Taha Emre Onaran
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder